Saturday, July 28, 2007

ഹോമിയോ എന്ന സുന്ദരമോഹന വാഗ്‌ദാനം

ചിക്കന്‍പോക്‌സിനു മുന്നോടിയായി വന്ന പനിയുടെ അസ്വസ്ഥതയോടെയാണ്‌ കുറിഞ്ഞി ഓണ്‍ലൈനില്‍ വന്ന ഹോമിയോ ചികിത്സയെക്കുറിച്ചുള്ള പോസ്‌റ്റുകള്‍ വായിക്കുന്നത്‌. കമന്റു കൊടുക്കണം എന്നു വിചാരിച്ചപ്പോഴേക്കും ചിക്കന്‍പോക്‌സ്‌ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഹോമിയോ ചികിത്സയുടെ പൊള്ളത്തരങ്ങളിലേക്ക്‌ വെളിച്ചം വിതറുന്നതായിരുന്നു ആ പോസ്‌റ്റുകള്‍.
അസുഖം മാറി വന്നപ്പോള്‍ ചിലതു കുറിക്കാതിരിക്കാന്‍ മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല.
ചിക്കന്‍പോക്‌സാണെന്ന്‌ ഉറപ്പായപ്പോള്‍ സഹപ്രവര്‍ത്തകരില്‍ പലരും പറഞ്ഞു ഹോമിയോ ആണ്‌ മികച്ച ചികിത്സ എന്ന്‌. എന്റെ അനുഭവത്തില്‍ ചിക്കന്‍പോക്‌സിന്‌ ചികിത്സ ഇല്ലായിരുന്നു. പരമാവധി വിശ്രമിക്കുക, ആര്യവേപ്പിലെ വിതറികിടക്കുക, തണുത്ത കഞ്ഞി, കരിക്കിന്‍വെള്ളം, പഴങ്ങള്‍ കഴിക്കുക തുടങ്ങിയ ശീലങ്ങളേ കണ്ടിരുന്നുള്ളു. ഹോമിയോ മരുന്നു കഴിച്ചാല്‍ പെട്ടെന്നു മാറും എന്ന സുന്ദരമോഹന വാഗ്‌ദാനവും സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ എനിക്കു നല്‍കി.
പക്ഷേ, മനസ്സനുവദിക്കുന്നില്ല. കുറിഞ്ഞി വായിച്ചിരിക്കുകയാണല്ലോ..ഒരു ഗുണവുമില്ലാത്ത പഞ്ചാരഗുളികകൊണ്ടെന്താവാന്‍....?ഏതായാലും സുവര്‍ണ്ണാവസരമാണ്‌..പരീക്ഷിക്കുക തന്നെ.
എന്തായാലും അതു നന്നായി എന്നു ഇപ്പോള്‍ വിചാരിക്കുന്നു. കാരണം പലതാണ്‌."എന്തു മരുന്നാ കഴിക്കുന്നേ?" എന്നു ചോദിച്ചവരോട്‌ 'ഹോമിയോ' ഒന്നു പറയാന്‍ പറ്റി. 'ഒന്നും കഴിക്കുന്നില്ല' എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ "അയ്യോ മരുന്നെന്തെങ്കിലും കഴിക്കണേ, മാറാന്‍ താമസിക്കും" എന്നു പറഞ്ഞുകളയും ഇക്കൂട്ടര്‍.
പണ്ടേ മരുന്ന്‌ എന്ന പറഞ്ഞാന്‍ അലര്‍ജിയാണെനിക്ക്‌. ഏതു ചികിത്സയായാലും. ചുമ, ജലദോഷം, കഫക്കെട്ട്‌ തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങളാണ്‌ ആക്രമിക്കാറുള്ളത്‌. ചുക്കുവെള്ളം, ആവി പിടിക്കുക തുടങ്ങിയവയില്‍ ഒതുങ്ങും ചികിത്സ. 'സ്വന്തം ചികിത്സയാണ്‌,' 'പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കില്ല' തുടങ്ങിയ വീട്ടുകാരുടെ ശകാരത്തിനു വഴങ്ങിയാണ്‌ പലപ്പോഴും ആശുപത്രിയില്‍ പോകുന്നത്‌.
അങ്ങനെ ചിക്കന്‍പോക്‌സിനു പേരുകേട്ട ഒരു ഹോമിയോ ഡോക്ടറെ ഞാന്‍ കണ്ടു. "മരുന്നു തരാം. ഏഴാം ദിവസം കുളിക്കാം. എട്ടാം ദിവസം മുതല്‍ ജോലിക്കുപോകാം."
ഹോ എന്തൊരാശ്വാസം!
രണ്ടാഴ്‌ച വേണം സാധാരണ ഗതിയില്‍ മാറാന്‍..ലീവ്‌ അത്രപോകില്ലല്ലോ..!
'പഥ്യം നോക്കണം തണുത്ത കഞ്ഞി മാത്രം.'
ശരി. മരുന്നു കിട്ടി. രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്‌ പത്തുമിനിറ്റ്‌ ഇടവിട്ട്‌ 'പഞ്ചാരമുട്ടായി'രണ്ടുദിവസം കൊണ്ട്‌ പനിമാറും.മൂന്നാം ദിവസംമുതല്‍ അരമണിക്കൂര്‍ ഇടവിട്ട്‌ അടുത്ത 'പഞ്ചാരമുട്ടായി' കൂടാതെ വീട്ടിലെല്ലാവര്‍ക്കും വരാതിരിക്കാന്‍ പ്രിവന്റീവ്‌ മെഡിസിന്‍.
എന്നെ സംബന്ധിച്ച്‌ അതാണ്‌ വലിയകാര്യം. രണ്ടു വയസ്സാവാത്ത്‌ കുഞ്ഞിന്‌ വരാതിരിക്കട്ടെ.....അങ്ങനെ പ്രിവന്റീവ്‌ മെഡിസിന്‍ അടക്കം ഒരു ലോഡ്‌ പഞ്ചാരമുട്ടായികളുമായി ഞാന്‍ വയനാട്‌ ഭര്‍തൃഗൃഹത്തലേക്ക്‌ വണ്ടി കയറി.
അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ ഭര്‍ത്താവിന്റെ അമ്മക്ക്‌ കണ്ണില്‍കുരു. പിറ്റേന്ന്‌ വേദന സഹിക്കാനാകാതെ അലോപ്പതി ഡോക്ടറെ കാണിക്കാന്‍ പോയ ആള്‍ ഡോക്ടറെ കാണാഞ്ഞ്‌ ഹോമിയോ ഡോക്ടറുടെ അടുത്തെത്തി. സ്‌പിരിറ്റു മണക്കുന്ന വെള്ളം കൊണ്ട്‌ കണ്ണിനു ചുറ്റും പുരട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എവിടെ മാറാന്‍..പിറ്റേന്ന്‌ കാര്യമ്പാടി കണ്ണാശുപത്രിയില്‍ പോയി മരുന്നുമായി വന്നു. മരുന്നുപുരട്ടി, ഗുളികകഴിച്ച്‌ അരമണിക്കൂറിനകം വേദന പോയി..കുരു പൊട്ടിപോവുകയും ചെയ്‌തു.
ഞാന്‍ പത്തുമിനിറ്റ്‌ ഇടവിട്ട്‌ അഞ്ചുമുട്ടായി തിന്നും. മൂന്നുദിവസം പനിക്കും മൂന്നു ദിവസം കൊണ്ട്‌ ഉണങ്ങും എന്നാണ്‌ പറയാറ്‌. പോരാത്തതിന്‌ ഹോമിയോ മരുന്നു കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പനിച്ച്‌ ഞെളിപിരി കൊള്ളുകയാണ്‌. കിടക്കാന്‍ വയ്യ. ഇരിക്കാന്‍വയ്യ. നില്‍ക്കാന്‍ വയ്യ. തലകുത്തി നില്‍ക്കാനാണ്‌ തോന്നുന്നത്‌. പനി മൂന്നാം ദിവസത്തിലേക്ക്‌ കടന്നപ്പോള്‍ ആശ്വസിച്ചു. ഇന്നുകൂടി സഹിച്ചാല്‍ മതിയല്ലോ.പക്ഷേ പനി വിട്ടത്‌ അഞ്ചാം ദിവസമാണ്‌. ഹോമിയോ ഡോക്ടറെ ഫോണ്‍ചെയ്‌തു ചോദിച്ചു.
"പനി മാറുന്നില്ലല്ലോ സര്‍...?"
"ചിക്കന്‍പോക്‌സിന്റെ ഗുണമിതാണ്‌. ചിലപ്പോള്‍ മാറുന്നതുവരെ പനിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും."
തൊണ്ടവേദന, ചുമ, കഫക്കെട്ട്‌ തുടങ്ങിയ പ്രശ്‌നങ്ങളുമുണ്ട്‌ കൂട്ടത്തില്‍.
ഗതികെട്ട്‌ മെഡിക്കല്‍കോളജിലെ സ്‌നേഹിതയായ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു. " കുട്ടികള്‍ക്കുണ്ടാവും പോലെയല്ല മുതിര്‍ന്നവര്‍ക്ക്‌ കുറച്ചു രൂക്ഷത കൂടും. ഒരു വൈറല്‍ രോഗത്തിനും അലോപ്പതിയില്‍ മരുന്നില്ല. പക്ഷേ, രൂക്ഷതകുറക്കാന്‍ ഉപകരിക്കുന്ന ആന്‌റിബയോട്ടിക്‌ ഉ്‌ണ്ട്‌. വൈറല്‍ ഇന്‍ഫക്ഷനൊപ്പം ബാക്ടടീരില്‍ ഇന്‍ഫക്ഷനുമുണ്ടാകും. അതാണ്‌ തൊണ്ടവേദനയും ചുമയും മറ്റും." അവര്‍ പറഞ്ഞു.
ആവശ്യമെങ്കില്‍ കഴിക്കാന്‍ മരുന്നുകളുടെ പേര്‌ മെസ്സേജ്‌ ചെയ്‌തു തന്നു. പിറ്റേന്ന്‌ പനി വിട്ടതു കൊണ്ട്‌ അതു കഴിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.സുനിലിന്റെ അമ്മാവന്റെ മകനും മോള്‍ക്കുമാണ്‌ചിക്കന്‍ പോക്‌സ്‌ വരാത്തത്‌. ഇവര്‍ക്ക്‌ പ്രതിരോധ മരുന്നു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്‌ സമയാസമയങ്ങളില്‍.
പതിനഞ്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞ്‌ കോഴിക്കോട്‌ മടങ്ങിയെത്തി. വന്ന അന്നു മോള്‍ക്കു പനി. യാത്ര ചെയ്‌തുതുകൊണ്ടായിരിക്കുമെന്നു സമാധാനിക്കുമ്പോഴേക്കും ദേഹമാകെ കുരുക്കള്‍...അവള്‍ക്ക്‌ വന്ന്‌ മൂന്നാം ദിവസം മുതല്‍ അമ്മാവന്റെ മകനും.....
വയനാട്ടില്‍ രണ്ടു വര്‍ഷം സ്ഥിരമായി നിന്നപ്പോഴായിരുന്നു ഞാന്‍ ഏറ്റവുമധികം മരുന്നുപയോഗിച്ചത്‌. കഫക്കെട്ട്‌ ഒരിക്കലും മാറില്ല...ആന്റിബയോട്ടിക്‌ കഴിക്കുമ്പോള്‍ കുറയും. പക്ഷേ, നെഞ്ചരിച്ചില്‍, ദഹനത്തിനെന്തങ്കിലും തകരാറ്‌ വന്നു കൊണ്ടിരിക്കും. ആയുര്‍വേദം കഴിക്കുമ്പോഴും കഴിക്കുമ്പോള്‍ കുറയും..പക്ഷേ, മാറില്ല. ഹോമിയ തീരാവ്യാധി മാറ്റുമെന്നു കേട്ട്‌ അന്നൊരിക്കല്‍ കോഴിക്കോടിനു പുറപ്പെട്ടു. കോഴിക്കോട്ടെ പ്രശസ്‌തനായ, സ്വന്തമായി ആശുപത്രിയുള്ള ഹോമിയോ ഡോക്ടര്‍. എന്തു ചെയ്യാന്‍...പഞ്ചാരമുട്ടായി അന്നും കിട്ടി കുറേയെണ്ണം. കഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ അന്നു മുതല്‍ കൂടുകയല്ലാതെ കഫക്കെട്ട്‌ കുറഞ്ഞില്ല.
കാരണം അതൊരു വൃശ്ചികം -ധനുമാസമായിരുന്നു. കുംഭം-മീനമാസമായിരുന്നെങ്കില്‍ കുറഞ്ഞേനെ...!
മോള്‍ക്ക്‌ എന്തസുഖം വന്നാലും ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം കഴിഞ്ഞെ ഡോക്ടറെ കാണിക്കാറുള്ളു. ഒന്നാമത്‌ മരുന്നു കഴിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രയാസം. അലോപ്പതി കഴിക്കുമ്പോള്‍ വിശപ്പു കുറവായിരിക്കും. പിന്നെ ഒരാഴ്‌ചയാവും ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തുടങ്ങാന്‍. ജോലിക്കുപോകുന്നതുകൊണ്ട്‌ അവളോടൊപ്പം കൂടുതല്‍ ദിവസം ഇരിക്കാന്‍ കഴിയാറുമില്ല. ഡോക്ടറെ കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോകാത്തതിന്‌ നിന്റെ സ്വന്തം ചികിത്സ എന്നു പറഞ്ഞു പരിഹസിക്കുന്നവരോട്‌ ഹോമിയോ വഴി പകരം വീട്ടാം.കുഞ്ഞ്‌ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ പഞ്ചാരമുട്ടായി കഴിക്കുകയും ചെയ്യും...മരുനനു കൊടുത്തില്ലെന്നുള്ള പരാതിയും ഒഴിവാകും.
കുഞ്ഞബ്ദുള്ള എഴുതിയപോലെ ഡോക്ടറെകണ്ട്‌ മരുന്നു കഴിച്ചാല്‍ പനി ഏഴു ദിവസംകൊണ്ടും കാണിക്കാതിരുന്നാല്‍ ഒരാഴ്‌ചകൊണ്ടു മാറും.എന്നാല്‍ പറയാതെ തരമില്ല ഈ പഞ്ചാരമുട്ടായി രണ്ടു ദീവസം കൊടുക്കുമ്പോള്‍ വിശപ്പു കൂടുന്നതായി കാണുന്നുണ്ട്‌.
എന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരി ഫൈബ്രോയ്‌ഡ്‌സിന്‌ ഹോമിയോ ചികിത്സ നടത്തി ഒരു വര്‍ഷക്കാലം (കുട്ടികളില്ല അതിനുകൂടി). പക്ഷേ, ഓപ്പറേഷന്‍ തന്നെ വേണ്ടി വന്നു അവസാനം.
നാലുവര്‍ഷം മുമ്പ്‌ വിഷചികിത്സയില്‍ മിശ്രചികിത്സയുടെ സാധ്യത മനസ്സിലാക്കാന്‍ നടത്തിയ ശ്രമത്തിനിടയില്‍ കോഴിക്കോട്‌ ഹോമിയോ മെഡിക്കല്‍ കോളജില്‍ ഞാന്‍ പോവുകയുണ്ടായി. അന്ന്‌ അവിടുത്തെ പ്രൊഫസര്‍മാരില്‍ നിന്നു കിട്ടിയ വിവരം ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഹാനിമാന്റെ കാലത്തുതന്നെ വിഷത്തിനുള്ള മരുന്നുകളുണ്ടായിരുന്നു എന്നും പക്ഷേ ആരും ചെയ്‌തു നോക്കാന്‍ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല എന്നും ഞങ്ങളെ പഠിപ്പിച്ച പ്രൊഫസര്‍മാരും അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നുമായിരുന്നു വിശദീകരണം.
ആരെങ്കിലും പാമ്പുകടിയേറ്റു വന്നാല്‍ പ്രഥമ ശുശ്രൂഷ നല്‌കി മെഡിക്കല്‍ കോളജിലേക്ക്‌(ആധുനീകം) വിടുകയാണ്‌ ചെയ്യാറെന്നും ജീവന്‍ പന്താടാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ എന്ന നെടുവീര്‍പ്പും.
ഒരു ആധികാരിക സ്ഥാപനത്തിലെ മേലധികാരിയുടേതാണു വാക്കുകള്‍ എന്നോര്‍ക്കണം. നിങ്ങള്‍ക്കെന്തു തോന്നുന്നു വായനക്കാരെ...അന്ന്‌ എന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന രമ്യയോട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
"രമ്യാ നമുക്കു കുറേ ഗിനിപ്പന്നികളേയും എലികളേയും ഇവര്‍ക്കെത്തിച്ചു കൊടുത്താലോ?"
ഹോമിയോയെ അരക്കിട്ടുറപ്പിക്കുന്ന ചില 'മിറക്കിള്‍' സംഭവിക്കുന്നില്ലേ എന്ന സംശയവും ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌. നാട്ടില്‍ ഞങ്ങളുടെ അയല്‍വാസിയുടെ ജ്യേഷ്‌ഠന്‍ പ്രായം 75നു മുകളില്‍. കാലില്‍ ക്യാന്‍സറായിരുന്നു. തൃശൂര്‍ അമലയില്‍ നിന്ന്‌ ഒരു വിരള്‍ മുറിച്ചുമാറ്റി.പിന്നീട്‌ കാലുമുറിച്ചു മാറ്റണമെന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്‌. അതിനു തയ്യാറെടുത്തു ചെന്നയാള്‍ വഴിക്കുവെച്ച്‌ ഞാറക്കലുള്ള ഹോമിയോ ചികിത്‌സയെക്കുറിച്ചു കേള്‍ക്കുകയും കേവലം 30 രൂപയുടെ മരുന്നു രണ്ടു മാസത്തോളം കഴിക്കുകയും ചെയ്‌തു. പത്തു വര്‍ഷം മുമ്പത്തെ കാര്യമാണിത്‌. ആളിപ്പോഴും പതിനാറിന്റെ ചുറുചുറുക്കോടെ നടക്കുന്നു. എന്താണിവിടെ സംഭവിച്ച 'മിറക്കിള്‍'.
ഇതൊക്കെയല്ലേ ഹോമിയോയെ രക്ഷിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നത്‌.
ചിക്കന്‍പോക്‌സു മാറിയപ്പോള്‍ മുഖത്താകെ കറുത്ത കലകള്‍...കലയ്‌ക്കും ഹോമിയോ മരുന്നുണ്ടുപോലും. ഒരാഴ്‌ചകൊണ്ടു മാറും. പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്നു...രക്തചന്ദനവും തേനുമുണ്ട്‌, പച്ചമഞ്ഞളും ആര്യവേപ്പിലയുമുണ്ട്‌, ചെറുപയര്‍ പൊടിയോ, കടലപ്പൊടിയോ ഉപയോഗിച്ചു കുളിക്കാം, വേണമെങ്കില്‍ കലാമിന്‍ ലോഷന്‍ വാങ്ങാം, കുങ്കുമാദി ലേപം വാങ്ങാം....ഏതാണു വേണ്ടതെന്നു തീരുമാനിക്കുകയെ വേണ്ടു.....
കുറിഞ്ഞി പോസ്‌റ്റുകള്‍ വായിക്കാത്തവര്‍ വായിക്കുക http://www.kurinjionline.blogspot.com/

Thursday, May 24, 2007

ജാതി/മതം ഉണ്ടായിരിക്കണോ?

ടി*ഡി
ടി*ഡി എന്നാല്‍ സങ്കരയിനം തെങ്ങാണ്‌.
ഹാഫ്‌ ആന്റ്‌ ഹാഫ്‌ എന്ന വിളി കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നതായി വി.സി .ശ്രീജന്‍ ഈയാഴ്‌ച മാതൃഭൂമി ആഴ്‌ചപ്പതിപ്പില്‍ എഴുതിയിരിക്കുന്നു(ജാതി ഉണ്ടായിരിക്കണം ജാതിഉറപ്പുതന്ന വൈകാരികലോകത്തെ ഉപേക്ഷിക്കാതിരിക്കലാണ്‌ നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ കൂടുതല്‍ അഭികാമ്യമെന്ന്‌ വി.സി.ശ്രീജന്‍.).
ഭര്‍ത്താവടക്കം അടുപ്പമുളളവര്‍ ചിലപ്പെഴെങ്കിലും എന്നെ വിളിച്ച പേരായിരുന്നു ടി*ഡി. ചിലപ്പോള്‍ അമര്‍ഷവും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ ചിരിയുമുണര്‍ത്തി ആ വിളി. രണ്ടു മതങ്ങളില്‍പെട്ട മതാപിതാക്കളുടെ മക്കളില്‍ പലര്‍ക്കും ഈ വിളി കേള്‍ക്കേണ്ടി വന്നിരിക്കാം.
പതിനാലു വയസ്സുവരെ അമ്മയുടെ വീട്ടുകാരുമായിഅടുപ്പമുണ്ടാകാഞ്ഞതുകൊണ്ടും അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാര്‍ ഒട്ടും യാഥാസ്ഥിതകരല്ലാഞ്ഞതുകൊണ്ടും കഠിനമായ മത വിചാരങ്ങളൊന്നും അക്കാലത്ത്‌ എനിക്കുണ്ടായില്ല. ഓര്‍മ തുടങ്ങുന്ന നല്ല കാലത്ത്‌ മറയൂരായിരുന്നതും നന്നായി എന്നു ചിന്തിക്കുന്നു ഇപ്പോള്‍. കാരണം അമ്മയുടെ ജോലിസ്ഥലത്ത്‌ അമ്മയൊടൊത്തുളള ആ നാളുകളില്‍ അമ്മ അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടെയോ മതവുമായി അടുപ്പിക്കാന്‍ യാതൊരു ശ്രമവും നടത്തിയില്ലെന്നു വേണം പറയാന്‍. അക്കാലത്ത്‌ ജാതി മതം എന്നത്‌ ഞങ്ങളുടെ സ്‌കൂള്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുകളില്‍ മാത്രമൊതുങ്ങി.
ആചാരപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളും ഞങ്ങളെ തളര്‍ത്തിയില്ലെന്നു വേണം പറയാന്‍. പോലീസില്‍ നിന്നും വിരമിച്ച പിതാമഹന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഔദ്യോഗിക കാലയളവില്‍ പല ദേശങ്ങളിലായി മറ്റു സമൂഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു ജീവിച്ചത്‌. അതുകൊണ്ട്‌ ഓണവും വിഷുവും പെരുന്നാളും ക്രിസ്‌തുമസുമൊക്കെ ഞങ്ങളും കൊണ്ടാടി.
പക്ഷേ മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ മതം-ജാതി ചിന്തകള്‍ എന്നെ വേട്ടയാടി. സ്‌കൂള്‍ സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റിലെ മതത്തിന്റെയും പേരിന്റയും വരികള്‍ എന്നെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലച്ചു.
"ഞങ്ങള്‍ക്കിങ്ങനത്തെ പേരിട്ടതെന്തിനായിരുന്നെന്നായിരുന്നു? "
അമ്മയോടുള്ള ഒരു ചോദ്യം.
"മതം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പേര്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കുണ്ടാവണമെന്ന്‌ ആര്‍ക്കായിരുന്നു നിര്‍ബന്ധം?"
സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നെങ്കിലും അച്ഛന്റെ വീട്ടുകാര്‍ അമ്മയെ അംഗീകരിക്കുകയും സ്‌നേഹിക്കുകയും ചെയ്‌തിരുന്നു. ആ സ്‌നേഹത്തിനു മുന്നിലാണ്‌ അവരുടെ ഇഷ്‌ടത്തിന്‌ മക്കള്‍ക്ക്‌ പേരിട്ടപ്പോള്‍ തടയാഞ്ഞത്‌.
"ജാതി തിരിച്ചറിയുന്ന പേര്‌ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇടരുതെന്നുണ്ടായിരുന്നു....പക്ഷേ ..."അമ്മ പറഞ്ഞു.
എന്നാല്‍, ഞങ്ങളെ വീട്ടില്‍ മറ്റു പേരുകള്‍ വിളിച്ചു. അതും പക്ഷേ, അമ്മയും അച്ഛനുകൂടി ഇട്ട പേരുകളായിരുന്നില്ല.
ഞങ്ങള്‍ മുതിര്‍ന്നു വന്നപ്പോള്‍ അത്രയും നാളില്ലാതിരുന്ന വേവലാതി അമ്മക്കുണ്ടായി. മൂന്നു പെണ്‍കുട്ടികളാണ്‌. പുരുഷ കേന്ദ്രീകൃതമായ സമൂഹത്തില്‍ പുരുഷന്റെ മതത്തിന്‌, പുരുഷന്റെ വീട്ടുകാര്‍ക്കൊപ്പം നില്‌ക്കേണ്ട ഗതികേടില്‍ കാലാന്തരത്തില്‍ അമ്മയും മാറുകയായിരുന്നു എന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കുന്നു. അല്ലെങ്കില്‍ സ്വസമുദായത്തില്‍ നിന്ന്‌ അവഗണിച്ചിരുന്നോ?
ആ അവഗണനകളെ പുല്ലുപോലെ വലിച്ചെറിയാന്‍ പ്രാപ്‌തിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും മുതിരുന്ന മക്കളെ കണ്ട്‌ അമ്മ ശങ്കിച്ചു.
ഇവരെ ആരുടെ കൈയ്യിലേല്‌പ്പിക്കും.....
സുന്ദരമോഹന സ്വപ്‌നങ്ങളൊന്നും കുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോഴെനിക്കില്ലായിരുന്നു. വിവാഹം സങ്കല്‌പമായിരുന്നില്ല. പ്രണയത്തിനുപോലും വലിയ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കാന്‍ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനു പിന്നില്‍ മറ്റൊരു കഥയാണ്‌. എന്റെ വിവാഹം അവിചാരിതവും അപ്രതീക്ഷിതവുമായ ഒത്തുവരവായിരുന്നു എന്നു ചിന്തിക്കാനിഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ചെറുപ്പം മുതല്‍ അച്ഛന്റെയോ അമ്മയുടേയോ മതത്തിനോട്‌ പ്രത്യേകിച്ചൊരു മമതയും തോന്നിയില്ല. എന്നാല്‍ ഈ രണ്ടു മതത്തെയും അടുത്തറിയാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. ബോധപൂര്‍വ്വം തന്നെ.
ഞാനേറെ ബഹുമാനിക്കുന്ന്‌ അദ്ധ്യാപകരില്‍ ഒരാള്‍ മറയൂര്‍ ഗവ. എല്‍. പി. സ്‌കൂള്‍ പ്രധാനാദ്ധ്യപികയായിരുന്ന അമ്മിണി ടീച്ചറാണ്‌. മൂന്നാംക്ലാസ്സില്‍ പഠിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞ ഒരുകാര്യമുണ്ട്‌.
-നിങ്ങള്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ അമ്പലം കാണുമ്പോള്‍, പള്ളികാണുമ്പോള്‍, മോസ്‌ക്കു കാണുമ്പോള്‍ ശിരസ്സു നമിക്കുക.-
നല്ല വശങ്ങളെ ഉള്‍ക്കൊളളുകയും ചീത്തവശങ്ങളെ തിരസ്‌ക്കരിച്ചും മുന്നോട്ടു പോവുക. ചില നീക്കുപോക്കുകള്‍ ആവശ്യമായി വരുമ്പോള്‍ അതനുസരിച്ച്‌ നീങ്ങുക- കുടുംബത്തില്‍, സമൂഹത്തില്‍ ജീവിച്ചുപോകാന്‍ അത്യാവശ്യമാണ്‌ ചില നീക്കു പോക്കുകള്‍ എന്നു മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞു ഇപ്പോള്‍.
രണ്ടിടത്തും യാഥാസ്‌തഥിതികര്‍ അംഗീകരിക്കാതിരിക്കുന്ന സ്ഥിതിയുമുണ്ട്‌. കാരണം തനി രക്തമല്ലല്ലോ.....
ഏതാണ്‌ തനി രക്തം?
എന്താണ്‌ അതുകൊണ്ടുള്ള പ്രയോജനം?
മറ്റൊരു അദ്ധ്യാപകന്റെ വാക്കുകള്‍ കടമെടുത്താല്‍ -നായരും നായരും, നമ്പൂതിരീം നമ്പൂതിരീം, മുസ്ലീമും മുസ്ലീമും, ക്രസ്‌ത്യാനിയും ക്രസ്‌ത്യാനിയും തമ്മില്‍ മാത്രം ബന്ധമായല്‍ വിപ്ലവം എവിടെയുണ്ടാവും? പരിണാമം എവിടെ സംഭവിക്കും?_
ആ വാക്കുകളെന്നെ തണുപ്പിക്കുന്നു.
കളിവാക്കായി പറയുന്നു എങ്കിലും ടി*ഡി ആയതില്‍ സന്തോഷിക്കുന്നു.
വവ്വാലിനു മറ്റുള്ളവര്‍ നല്‌കിയ നിര്‍വ്വചനങ്ങളെക്കാള്‍ റഫീക്ക്‌ അഹമ്മദ്‌ നല്‌കിയ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ വായിക്കാന്‍ ഞാനുമിഷ്‌ടപ്പെടുന്നു.
കിളിയുമല്ല ഞാന്‍, മൃഗവുമായില്ല
ചരിത്രമല്ല ഞാന്‍ കഥയുമായില്ല
കിനാവില്‍ നേരത്താണുണര്‍ന്നിരുന്നത്‌
ഉറങ്ങിപ്പോയതോ പകല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍.......
ശ്രീജനും മാതൃഭൂമിക്കും നന്ദി.

Friday, May 18, 2007

പറയൂ.... പറയൂ...സുന്ദരി

കഴിഞ്ഞ ദിവസം നടക്കാവിലെ ഒരിടവഴിയിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു. ഇടവഴിയില്‍ നിന്ന്‌ മറ്റൊരുടവഴിയിലേക്ക്‌ കടക്കുമ്പോഴാണ്‌ ഞാനൊന്ന്‌ ഞെട്ടിയത്‌. ഒരു യുവാവും യുവതിയും. അവരുടെ വേഷമായിരുന്നു എന്നെ ഞെട്ടിച്ചത്‌. കുറച്ചു നേരത്തേക്കെങ്കിലും അസ്വസ്‌ഥതയായി. വെറുപ്പോ, ദേഷ്യമോ, വിഷാദമോ തോന്നിപ്പോയി ആ നിമിഷങ്ങളില്‍.

യുവാവ്‌ ഇളം നീലനിറത്തില്‍ മനോഹരമായ ഷര്‍ട്ട ഇന്‍സൈഡ്‌ ചെയ്‌ത്‌ ജീന്‍സ്‌ ധരിച്ചിരുന്നു. മുഖം ഫേഷ്യല്‍ ചെയ്‌ത്‌ പൗഡറിട്ട്‌ , മുടി ചീകി മിനുക്കി.....കാഴ്‌ചയ്‌ക്ക്‌ സുന്ദരന്‍. എതാണ്ട്‌ ദിലീപിനെ പോലെ തോന്നിക്കും. അടുത്തുകൂടെ കടന്നു പോയപ്പോള്‍ പരിസരം അത്തറു മണത്തു.

പക്ഷേ, പെണ്‍കുട്ടിയോ?

കറുത്ത പര്‍ദ്ദ. മുഖമറയോടു കൂടിയ മഫ്‌ത്ത. കണ്ണുകള്‍ മാത്രം പുറത്തു കാണാം. അവളൊരു പെണ്‍കുട്ടിയാണെന്നെനിക്കു മനസ്സിലായത്‌ കൊഞ്ചിക്കുണുങ്ങിയുള്ള സംസാരത്തിലും മുട്ടിയുരുമ്മിയുള്ള നടത്തത്തിലുമാണ്‌. പുതുമോടിയാണെന്ന്‌ അവന്റെ മുഖഭാവത്തിലറിയാം.

പക്ഷേ, പെണ്ടകുട്ടിയുടേതോ?

വേഷം മുമ്പു കാണാഞ്ഞിട്ടല്ല. കോഴിക്കോട്‌ നഗരത്തിലെ തിരക്കിനിടയില്‍ പലയിടത്തും മുഖമറ ധരിച്ച സ്‌ത്രീകളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. ഒന്നുകില്‍ മുഖമറ ധരിച്ച നാലോ ആഞ്ചോ പേരുടെ സംഘമായിരിക്കും. അല്ലെങ്കില്‍ അതിനു ചേര്‍ന്ന വേഷം ധരിച്ച പുരുഷന്മാര്‍ക്കൊപ്പമായിരിക്കും (മൗലവിമാര്‌, അറബികള്‍).

ഇതുപക്ഷേ, അങ്ങനെയല്ല.അവള്‍ കറുപ്പുമറയ്‌ക്കകത്താണ്‌ പൂര്‍ണ്ണമായും.

അവന്‍ അടിപൊളി വേഷത്തില്‍ സുന്ദരക്കുട്ടപ്പനായി........കേരളത്തിലെ പെണ്‍കുട്ടികളാരും സ്വമേധയാ അത്തരം മുഖമറ ധരിച്ച്‌ ഇത്തരം ഒരു പുരുഷനോടൊപ്പം നടക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.

ദിലീപിനേപ്പോലിരുക്കുന്ന അവനൊപ്പം നടക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടി മീരാ ജസ്‌മിനെ പോലെ ആയിരിക്കാം എന്നു ഞാനൂഹിച്ചു. ഒരുപക്ഷേ അതിലും സുന്ദരിയാവാം.... ഈ വസ്‌ത്രത്തിനു പുറത്തുകടന്നാല്‍ അവള്‍ എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന്‌ അതിരുവിട്ടു ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങി ഞാന്‍....ചിന്തക്ക്‌ വസ്‌ത്രത്തിന്റെയോ മൂടുപടത്തിന്റെയോ ആവശ്യമില്ലല്ലോ

ആദ്യത്തെ ഞെട്ടലിലുണര്‍ന്ന എനിക്ക്‌ "നാണമില്ലേ നിനക്കിവളുടെ കൂടെ ഇങ്ങനെ നടക്കാന്‍?" എന്നു ചോദിക്കണമെന്നു തോന്നി.

ചോദിച്ചില്ല.

പലവിധ ചിന്തകളിലൂടെ മറ്റൊരു വഴിയെ നടന്ന്‌ ബസ്സ്‌റ്റോപ്പിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവരുണ്ട്‌ അവിടെ..

"അല്ലയോ പെണ്‍കുട്ടി നിന്നെ മൂടിപ്പൊതിഞ്ഞ്‌ മുഖം പോലും കാണിക്കാതെ കൊണ്ടു നടക്കുമ്പോള്‍ നീ അറിയുന്നുണ്ടോ ഇവനിലെ സുന്ദര പുരുഷനെ ഞങ്ങള്‍ കണ്ടാസ്വദിക്കുകയാണെന്ന്‌....."

"പറയൂ..നീ പറയൂ...സുന്ദരി."